पण इतकेच आहे की, अघोराचा कोणत्या तऱ्हेने नाश करणे हे मी जाणतो. हे माझे कर्तव्य आहे आणि मी ते सोडणार नाही. हे कर्तव्य मी करून घेतो. मी कोठेही जात नाही. मी अंत दिलेला नाही आणि कोणी लावलेला नाही, लावू शकले नाहीत. मी एकाच ठिकाणी आहे असे मला कोणी पकडू शकेल का? सेवेकऱ्यांनी माझा थांगपत्ता लावलेला आहे का? आणि लागेलही, पण कोणाला? सेवेकरी त्या पात्रतेचा असेल त्याला. सेवेकऱ्याला खूण जरी माहीत असली आणि त्याचे मन इकडे तिकडे आत बाहेर करू लागले तर त्याला माझा थांगपत्ता कदापिही सापडणार नाही आणि अशी जी कर्तव्ये आहेत, ती कर्तव्ये मी करतो आहे, असे कोणी म्हणेल का? आणि म्हटलेले आहे का? आदिअंता पासूनचा पुरावा आहे का? जे अखंड तत्व आहे, तेच हे सर्वस्व करते असे कोणी म्हटले आहे का? क्षिराब्धीने अवतार कार्ये नटवलीत, त्यावेळी कर्तव्ये कोणी केली? रामावतारात रामाने कर्तव्य केले, कृष्णावतारात कृष्णाने कर्तव्य केले, असे म्हणतात ना? अशी अवतार कार्ये क्षणोक्षणी नटवली होती. जडत्वाला पुढे घालून ती कर्तव्ये झाली आहेत. म्हणून मी करून अकर्ता आहे. मी काही करत नाही. (पुढे सुरु….३)
श्री समर्थ मालिक – एकाचे सख्यत्वासाठी | पडाव्या जिवलगांसी तुटी ||सर्वही अर्पावे शेवटी | प्राण तोही वेचावा || एकाच्याच (ते एक म्हणजे …