सेवेकऱ्याच्या, भक्ताच्या अंगी लिनता असली पाहिजे. जो खरोखरीच लिन झाला आहे, त्याला तहान, भूक, मान, अपमान काही नाही, असा सेवेकरी झाला, मग मात्र त्याला मी जवळच आहे. मग बीजदाता कोण आहे, ते त्याच्या हाती बरोबर मिळेल. असा जर बीजदाता सापडला, तर उपरी बीजाचा उपयोग होईल काय? अशी बीजे निर्माण झालेली, जातात किती आणि येतात किती, पैदास होतात किती आणि लय होतात किती? म्हणूनच आपण एक समर्थांचा कण आहोत, असे समजून चालावे. आपण कोणत्या ठिकाणी जावे, कसे राहावे, समर्थांच्या ठिकाणी लय व्हावे कि आणखी जन्म घ्यावेत याची खूणगाठ तुम्हाला मिळणार नाही, पण मानव जन्म मात्र हक्काने मिळेल. यासाठी सत मार्गाने जाण्याचा प्रयत्न करा, हे संदेश आहेत.
एका बीजापासून किती उत्पत्ती होते हे तुमच्या नजरेसमोर आहे. मुळात बीज कोठून आले आहे, कोणी फेकले आहे, याची माहिती आपणाला मिळाली आहे का? मग बीजदाता किती लांब आहे, किती अंतरावर आहे?
बीजात मीच आहे. स्थूल, सुक्ष्म, कारण, महाकारणातही मीच आहे. अचेतनातही मीच आहे. मला आदि, अंत, मध्य काहीही नाही. त्या पात्रतेचा भक्त असेल तर मला कोठेही पाहू शकतो. भक्त हा सतशुद्ध पाहिजे नाही का? मग गप्पा मारून, टिंगल टवाळी करून, खवचट बोलून, अशा अनेक तऱ्हेने तो भगवंत मिळेल का? गुरुबंधूंचे नाते फार कोवळे आहे आणि नाजूक आहे. हे एकाच मालकांचे कुटुंब आहे. एकाच पित्याची लेकरे आहेत. अशा तऱ्हेने वर्तणुक ठेवलीच पाहिजे. एका मातेच्या लेकराप्रमाणे वर्तणुक ठेवली पाहिजे. गुरुबंधू भगिनींचे नाते असे आहे की, तो आपणाजवळ काहीही मागणार नाही. फक्त तुमची प्रेम आणि आपुलकी मागणार. माझा गुरुबंधू कसा आहे, कसा नाही हे पाहण्यासाठीच तो जवळ येतो. म्हणून शुद्ध स्फटिकासारखी वर्तणूक ठेवा. या संदेशाप्रमाणे चला. जे महान तत्व (नाम) दिले आहे, त्याचा उजाळा करा. हेच संदेश आहेत. ©️