अनंतांनी आमच्या गृहाला नाव दिले आहे,”मुळाश्रम”, पितामहांनी देखील नाव दिले आहे,” मुळाश्रम”! अनंतांनी त्याला मुळाश्रम का म्हटले त्याचे कारण अजून माहित नाही. ते जाणणे कठीण, तुकाराम महाराज म्हणतात ना, तेथे पाहिजे जातीचे। येऱ्या गबाळ्याचे काम नोहे ।। पण जो भक्त, जो सेवेकरी हे साधू शकेल ज्याचे मन सद्गुरुंबद्दलच्या भावनेने ओथंबलेले असेल तोच हे जाणू शकेल.
काही भक्त आपल्यावर प्रसंग आला की धावत येतात. इतर वेळी टंगळमंगळ करतात. अशी जर भक्ती असेल, भावना असेल तर हृदयस्थ विराजमान असलेल्या सद्गुरूंनी तरी काय करावे? प्रवचन करत असताना थोडे बहुत टोकले हे पाहिजेच. परंतु सद्गुरु माऊली दयाघन आहे ते त्यातूनही भक्ताला मार्गावर आणण्याचा प्रयत्न करतात.
सद्गुरु कसे आहेत तर अति विशाल, अति शांत, अति कोमल! भगवद गीतेत कृष्णांनी अर्जुनाला सांगितले, नाचतो मी तेथे भावो। ना भावो विद्यते सता ।। आहे ते सत आहे, सदभावनेने पाहता आले तर ते आहे. सदभावना नसेल तर पाहता येणार नाही. ज्योत जर सताबद्दल सद्गुरुंबद्दल सदभावनेने ओथंबलेली असेल तर तिला सत पाहता येईल अन्यथा नाही. त्या सेवेकऱ्याला, त्या ज्योतीला दाखवितात पहा मी कसा आहे? नूसत्या मायाब्रम्हात गुरफटलेला असेल तर त्या सेवेकर्‍याला त्यांचे रूप पाहता येणार नाही, अनुभव घेता येणार नाही. हे मना माझ्या हृदयस्थ जे सत, जे सद्गुरु विराजमान झालेले आहेत, त्यांना शरण जा. सर्वस्व त्यांना अर्पण करून ते कसे आहेत हे पाहण्याचा प्रयत्न कर. हे मना त्या सताची शक्ती अमर्याद आहे, ते क्षणात त्रिगुणांनाही लय करू शकतात तेथे तुम्हा आम्हा मानवांचा काय पाड लागणार? आपल्या सद्गुरूंना, आपल्या बाबांना जर सेवेकर्‍यांनी ओळखले आणि जर त्यांनी सहज जरी प्रश्न विचारले तर सत शुद्ध भावनेने उत्तर देता आले पाहिजे, हेतू रहित, आत बाहेर काही न करता सांगता आले पाहिजे. उत्तर हेतू रहित दिले पाहिजे. ज्यावेळी एखाद्या सेवेकर्‍यावर प्रसंग येतो, त्यावेळी त्याचे माया ब्रह्म त्याच्या उपयोगी येते का?…©️